Strijden in stilte

01 dec Strijden in stilte

Ik zag een keer een fragment in een film waar ik hard om moest lachen. Een jongetje van een jaar of 12 werd uitgedaagd door een groepje grotere jongens. Ik schat dat ze een jaar of 17 waren. Er had zich in de film al het één en ander afgespeeld en nu kwam het tot een confrontatie. Daar stond het ventje, hij kwam amper tot de kin van de jongen waar hij het tegenop nam. Hij werd uitgedaagd, leek zich een moment in te kunnen houden, maar na een tweede uitdaging hield hij het niet meer. Zie je het voor je, het twaalfjarige mannetje dat vol de confrontatie zoekt met een gast die hem zonder enige moeite dubbel vouwt en op z’n kop in de prullenbak zet?

Toch heb ik het idee dat wij vaker dan we denken op het twaalfjarige mannetje lijken. En weet je wat het grappige is? Vaak hebben de omstanders juist de sympathie voor hem. Ze weten ook wel dat het een verloren strijd is, maar kiezen toch zijn kant. Hij is tenslotte zo schattig.
Ik zei al dat we vaak op hem lijken. Weet je, ik denk dat wij vaak in al onze emotie, overmoed door welke andere intentie ook, willen opboksen tegen een tegenstander die we zelf niet kunnen verslaan. Wij willen vaak als mens geestelijke vijanden zelf verslaan, strijden die Jezus al voor ons heeft gestreden op eigen houtje aangaan. We staan daar hoofd tegen hoofd met onze vijand. Willen die grote jongen wel even een lesje leren. Maar steeds als we het zelf proberen, eindigen we dubbelgevouwen, op onze kop, ergens in een prullenbak.

Het gebeurde niet in de film, maar wat was het mooi geweest als de grote broer van het jongetje op dat moment op het toneel was verschenen. Dat hij het jongetje bij de schouder had gepakt, hem drie stappen terug had laten zetten en vervolgens zijn “vijand” een enorm pak slaag had gegeven. Dat het jongetje alleen maar stil had hoeven kijken, hoe iemand die groter, sterker en beter is dan zijn probleem het voor hem had opgelost.

Zouden jij en ik niet iets vaker een stapje terug moeten zetten? Om Jezus de ruimte te geven om de overwinning die Hij heeft gehaald heeft te claimen. In plaats van dat we zelf de strijd aangaan, een stapje achteruit voor Degene die onze strijd al heeft gewonnen.

Dan kunnen we strijden in stilte, omdat het niet meer van ons afhankelijk is, maar dat we winnen door onze afhankelijkheid van Hem.
De Here zal voor u strijden, en gij zult stil zijn.
Exodus 14:14